ISO 14067: ürün karbon ayak izi nasıl hesaplanır ve nasıl iddia edilir?
Tek gösterge, tam yaşam döngüsü. ISO 14067’nin ISO 14044’ten devraldığı kurallar, kısmi ayak izi kavramı ve iddia sınırları.
Yazan clca Editöryal EkibiSon güncelleme
ISO 14067, bir ürünün karbon ayak izini hesaplamak ve raporlamak için tanımlanmış standarttır. Tek etki kategorisine odaklandığı için tam bir yaşam döngüsü değerlendirmesi değildir; ISO 14044’ün kurallarını devralır ama sonucu iklim değişikliğine indirger. Bu sadeleştirme hem gücü hem sınırıdır.
ISO 14044’ten devralınanlar
Fonksiyonel birim tanımı, sistem sınırı belirleme, allocation hiyerarşisi, veri kalitesi gereksinimleri ve kesme kuralları ISO 14044’ten olduğu gibi gelir. Yani karbon ayak izi hesabı, “basit LCA” değildir; aynı metodolojik titizliği gerektirir, yalnızca sonuç tablosu tek satırdır.
Bu, aynı zamanda tek göstergeli hesabın klasik riskini taşır: yük kaydırma. Karbon ayak izini düşüren bir malzeme değişikliği, su tüketimini veya toksisiteyi artırabilir ve tek göstergeli rapor bunu göstermez. ISO 14067 bu riski kabul eder ve sonucun tek başına çevresel üstünlük iddiası için kullanılmamasını ister.
Biyojenik karbon ve arazi kullanımı
ISO 14067, biyojenik karbon giriş ve çıkışlarının ayrı raporlanmasını ister. Ürüne bağlanan biyojenik karbon negatif, yanma veya bozunma ile salınan pozitif olarak izlenir. Ayrıca arazi kullanımı değişiminden kaynaklanan emisyonlar ayrı bir kalem olarak raporlanır — özellikle tarımsal ve orman ürünlerinde bu kalem toplamı tamamen değiştirebilir.
Bu ayrım, EN 15804+A2’nin üçlü GWP yapısıyla paraleldir: fosil, biyojenik ve arazi kullanımı. İki standart farklı bağlamlarda kullanılsa da aynı metodolojik mantığı paylaşır; bir ürün için ISO 14067 hesabı yapılmışsa EPD’nin GWP satırları büyük ölçüde aynı temelden gelir.
Kısmi karbon ayak izi
ISO 14067, yaşam döngüsünün yalnızca bir bölümünü kapsayan hesaplara “kısmi karbon ayak izi” der ve bunu meşru sayar — ancak sınırın açıkça belirtilmesi şartıyla. Beşikten kapıya bir hesap, ara ürün satan bir üretici için doğal seçimdir; nihai tüketici ürünü için ise kullanım aşamasını dışlamak sonucun anlamını bozar.
İddia sınırları ve yeşil aklama riski
Hesabın kendisi teknik bir çalışmadır; iletişim ayrı bir sorumluluk alanıdır. ISO 14067 sonucunu pazarlamada kullanmak, ISO 14020 serisinin çevresel beyan kurallarına tabidir. “Karbon nötr” gibi ifadeler, telafi mekanizmasının açıklanmasını gerektirir; “düşük karbon” gibi göreli ifadeler ise karşılaştırma tabanının belirtilmesini.
Etiketler
- ISO 14067
- ürün karbon ayak izi
- biyojenik karbon
- arazi kullanımı değişimi
- yaşam döngüsü değerlendirmesi
- karbon iddiası
İlgili yazılar
Kurumsal Karbon kategorisindeki tüm yazılar- Kurumsal Karbon
Karbon nötr, net sıfır, iklim nötr: iddiaların teknik karşılığı
Üç terim aynı şey değildir ve her biri farklı kanıt ister. Telafi mekanizmaları, kalıcılık sorunu ve yeşil aklama sınırı.
10 dk okuma - Kurumsal Karbon
Piyasa bazlı ve konum bazlı elektrik emisyonu: hangisi ne anlatır?
Aynı elektrik tüketimi iki farklı emisyon değeri üretir. YEK-G, garanti belgeleri ve LCA’da hangi değerin kullanılacağı sorusu.
9 dk okuma - Kurumsal Karbon
SBTi hedefleri ve LCA: bilim temelli hedefin veri tarafı
Bilim temelli hedef koymak, taban yılı envanterinin sağlamlığına bağlıdır. Mutlak azaltım, yoğunluk hedefleri ve Kapsam 3 kapsama kuralı.
10 dk okuma - Kurumsal Karbon
CSRD ve ESRS E1: iklim raporlamasının veri gereksinimleri
ESRS E1, iklim başlığında hangi verinin hangi ayrıntıda raporlanacağını tanımlar. Çifte önemlilik, geçiş planı ve Kapsam 3 zorunluluğu.
12 dk okuma