Kapsam 3 Kategori 1: harcama bazlıdan malzeme bazlıya geçiş
Satın alınan mal ve hizmetler çoğu şirketin en büyük emisyon kalemidir — ve genellikle en kötü ölçülen kalemi. Veri kalitesini kademeli yükseltme yöntemi.
Yazan clca Editöryal EkibiSon güncelleme
Kapsam 3 Kategori 1, satın aldığınız tüm mal ve hizmetlerin beşikten kapıya emisyonunu kapsar. İmalat şirketlerinde bu kategori tek başına toplam envanterin yarısından fazlasını oluşturur. Buna rağmen çoğu ilk envanterde, kategorinin tamamı bir muhasebe raporundan alınan harcama tutarlarının sektör ortalaması emisyon faktörleriyle çarpılmasıyla hesaplanır.
Dört hesaplama yöntemi
GHG Protocol Kapsam 3 Standardı dört yöntem tanımlar ve bunları veri kalitesine göre sıralar. Yöntem seçimi bir tercih değil, elinizdeki verinin bir sonucudur — ama hangi veriyi toplayacağınız sizin tercihinizdir.
- Harcama bazlı — para birimi başına emisyon faktörü. En hızlı, en düşük kaliteli. Fiyat değişimi ayak izini değiştirir.
- Ortalama veri — kütle veya adet başına sektör ortalaması faktör. Fiyattan bağımsız, hâlâ genel.
- Hibrit — kritik kalemler için tedarikçi verisi, kalanlar için ortalama veri. Pratikte en yaygın olgun yaklaşım.
- Tedarikçi bazlı — tedarikçinin kendi ürün ayak izi veya EPD’si. En yüksek kalite, en yüksek toplama maliyeti.
Harcama bazlı yöntemin yapısal sorunu
Harcama bazlı yöntem, bir yönetim aracı olarak kullanılamaz. Çünkü ürettiği sayı ile aldığınız kararlar arasında bağlantı yoktur: daha düşük emisyonlu bir tedarikçiye geçseniz bile, ödediğiniz tutar aynıysa ayak iziniz değişmez. Tersine, aynı tedarikçiden aynı malı daha ucuza alırsanız ayak iziniz düşer.
Bu, ilk envanter için kabul edilebilir bir başlangıçtır — büyüklük mertebesini görmenizi sağlar. Ama azaltım hedefi koyup ilerleme raporlamaya başladığınız anda yöntem değiştirmek zorundasınız, çünkü hedefe doğru ilerlemeyi ölçemezsiniz.
Kademeli geçiş stratejisi
Tüm tedarikçilerden birincil veri toplamak gerçekçi değildir ve gerekli de değildir. Pareto dağılımı burada güçlü çalışır: satın alma kalemlerinin yüzde onu, emisyonun yüzde sekseninden fazlasını oluşturur. Strateji, bu yüzde onu tedarikçi bazlı veriye taşımak, kalanı ortalama veriyle bırakmaktır.
- Yıl 1 — harcama bazlı taban envanter, sıcak nokta haritası çıkar
- Yıl 1 sonu — en yüksek katkılı 20-30 kalemi malzeme bazlı faktöre taşı
- Yıl 2 — bu kalemlerin tedarikçilerinden EPD veya ürün ayak izi talep et
- Yıl 2-3 — hibrit modele geç: kritik kalemler birincil, kalan ortalama
- Sürekli — tedarikçi ön yeterliliğine emisyon verisi kriterini ekle
Taban yılı yeniden hesaplama tuzağı
Veri kalitesini yükselttiğinizde toplam sayı değişir — genellikle düşer, çünkü sektör ortalamaları muhafazakârdır. Bu, ilerleme gibi görünür ama değildir. GHG Protocol, metodoloji değişikliğinden kaynaklanan farklar için taban yılının yeniden hesaplanmasını ister. Aksi hâlde raporladığınız azaltım, gerçekte yalnızca ölçüm iyileştirmesidir.
Etiketler
- Kapsam 3
- satın alınan mal ve hizmetler
- tedarik zinciri
- emisyon faktörü
- veri kalitesi
- kurumsal karbon ayak izi
İlgili yazılar
Kurumsal Karbon kategorisindeki tüm yazılar- Kurumsal Karbon
EPD verisini Kapsam 3 envanterine dönüştürmek
Elinizdeki EPD’ler kurumsal envanterin en iyi veri kaynağıdır — doğru modülleri, doğru kategorilere eşlerseniz. Pratik eşleme kuralları.
10 dk okuma - Kurumsal Karbon
Tedarik zincirinden karbon verisi toplamak: işleyen bir program kurmak
Anket göndermek veri toplamak değildir. Segmentasyon, kademeli talep, şablon disiplini ve tedarikçi kapasitesini geliştirmenin pratiği.
11 dk okuma - Kurumsal Karbon
GHG Protocol Kapsam 1, 2 ve 3: sınırları doğru çizmek
Üç kapsam farklı sorulara cevap verir. Organizasyonel sınır seçimi, kontrol yaklaşımları ve Kapsam 3’ün on beş kategorisinin pratik anlamı.
12 dk okuma - Kurumsal Karbon
SBTi hedefleri ve LCA: bilim temelli hedefin veri tarafı
Bilim temelli hedef koymak, taban yılı envanterinin sağlamlığına bağlıdır. Mutlak azaltım, yoğunluk hedefleri ve Kapsam 3 kapsama kuralı.
10 dk okuma