EN 15804+A2 vs +A1: 2024'te ne değişti, neden önemli?

EN 15804'ün ilk versiyonu 2012'de yayımlandı; A1 değişikliği 2013'te eklendi. 2019'da onaylanan +A2 revizyonu, AB EPD altyapısının ekosistem mimarisini ciddi şekilde değiştirdi. 1 Eylül 2024 itibarıyla tüm yeni EPD'ler için zorunlu. A1 ile yayımlanmış EPD'ler son geçerlilik tarihlerine kadar geçerli, ama yenileme sırasında A2'ye geçmek mecburi. Bu yazı geçiş sürecinde karşılaşılan tüm pratik farkları kapsıyor.

Indikatör seti — 7 yeni eklenti

+A1 sürümünde 13 indikatör vardı (7 çekirdek, 6 ek). +A2 bu sayıyı 19'a çıkardı. En kritik değişiklik, GWP indikatörünün dört alt-indikatöre bölünmesi: GWP-total, GWP-fossil, GWP-biogenic ve GWP-luluc (land use and land use change). +A1'de tek bir GWP raporlanırdı; +A2'de fosil ve biyojenik karbon etkileri ayrı izlenebiliyor. Yeni indikatörler arasında ayrıca üç ayrı ötrofikasyon (EP-freshwater, EP-marine, EP-terrestrial), su tüketim potansiyeli (WDP, AWARE temelli) ve ADP'nin iki alt-indikatörü (mineraller&metaller, fosil) bulunuyor.

LCIA metodu — CML'den EF v3.1'e geçiş yaklaşımı

+A1 yaygın olarak CML 2001 / CML v4.8 2016 metodlarıyla uygulandı. +A2, Avrupa Komisyonu'nun "Environmental Footprint" yaklaşımına yaklaşmak için indikatör tanımlarını günceller; metodoloji formal olarak tek bir metoda kilitli değil ama EF v3.1'in karakterizasyon faktörleri çoğu indikatör için fiili standart hâline geliyor. PEFCR çerçevesi altında EF zaten zorunlu. Pratik etki: A1'den A2'ye geçen bir EPD için sadece sayısal güncelleme değil, metodolojik referansın da değişmesi gerekebilir.

Tablo numaralarının değişmesi

A1'de modulary tablosu Tablo 2 olarak yer alıyordu. A2'de bu Tablo 8'e taşındı; çekirdek indikatörler Tablo 8, ek indikatörler Tablo 9, disclaimer'lar Tablo 10, kaynak kullanımı Tablo 11. Eski rapor şablonlarını birebir kopyalayan üreticiler bu numaralandırma değişikliğini gözden kaçırırsa, doğrulayıcı reddi alır. Modern EPD yazılımları (clca gibi) bu numaralandırmayı program operatörü ayarına göre otomatik üretir.

Veri kalitesi: DQR artık zorunlu

A1, veri kalitesi tartışmasını üreticiye bırakırdı; A2 ise Pedigree Matrix temelli 1-5 ölçekli DQR'ı zorunlu kılıyor. Her envanter kalemi 5 boyutta puanlanır: zaman temsil edilebilirliği, coğrafi temsil edilebilirliği, teknolojik temsil edilebilirliği, tamlık ve kesinlik. Toplam DQR > 3.5 olan kalemler için ±%10 hassasiyet senaryosu çalıştırılması zorunlu. Bu, eski EPD yenilemelerinde sıkça gözden kaçan bir gereklilik.

Modül C ve D — yaşam sonu artık daha katı

A2, C1-C4 modüllerinin nasıl raporlanacağını netleştiriyor. End-of-waste status kriterleri, recycle/recovery yüzdelerinin nasıl hesaplandığı ve Modül D'deki kredilerin hangi koşullarda alınabileceği daha kısıtlı tanımlanıyor. A1'de Modül D çoğu zaman optimistik varsayımlarla raporlanırdı; A2 burayı zorlaştırıyor — özellikle çelik ve plastik gibi geri-dönüşüm-yoğun kategorilerde Modül D değerleri düşüş eğiliminde.

A1 → A2 migration checklist

• GWP'yi total/fossil/biogenic/luluc olarak ayrıştır
• Üç ötrofikasyon kategorisini ayrı raporla (freshwater/marine/terrestrial)
• WDP indikatörünü AWARE temelli olarak hesapla
• ADP'yi iki alt-indikatöre böl (mineraller&metaller / fosil)
• LCIA metot referansını gözden geçir — EF v3.1 önerilen yön
• Modulary tablosunu Tablo 8 numarasına taşı; alt-tablolar 9-11
• Tüm envanter kalemlerine DQR puanı ata; > 3.5 olanlar için sensitivity senaryosu
• Modül D iddialarını yeni end-of-waste kriterlerine göre yeniden değerlendir
• Disclaimer metnini A2 referansına güncelle
• PCR Tip B'yi (varsa) kategori-spesifik PCR ile yeniden eşle